ทุกครั้งที่ฉันร้องไห้จนจมทะเลน้ำตา 
เหว่ว้าและเคว้งคว้างกลางผู้คน เจ็บจนไม่อยากหายใจ 
ถูกรักทำร้ายจนเปราะบาง ขอบฟ้าความหวังซีดจางเหลือเกิน 
แต่บอกกับใจไม่หยุดฝันอธิษฐานในกาลนิรันดร์ 
อย่าหยุดศรัทธาสักวันคงได้พบเธอ 

อีกครึ่งหนึ่งของดวงวิญญาณฉันรออยู่ 
คนเคยรู้ใจคนเคยรู้จัก จำฉันได้ไหม เราเคยพลัดพรากกัน 

หากเธอกับฉันสวนทางกันในความฝัน 
อยากให้สายตาเราได้จ้องกัน 
และให้เธอบอกฉัน ว่าฉันข้ามเวลาเพื่อมาพบเธอ 

ฉันใช้ชีวิตมืดมนดั่งคนที่มีแผลใจ 
แผ่นดินและผืนฟ้ากว้างไกลมันกลับไม่เหลือทางให้เดิน 
ทอดทิ้งรักแท้ที่ข้างทาง ปล่อยทิ้งความหวังที่พังยับเยิน 
อยากบอกกับใจให้หยุดฝันอธิษฐานในกาลนิรันดร์ 
เจ็บกับศรัทธากี่วันก็ไม่พบเจอ 

อีกครึ่งหนึ่งของดวงวิญญาณฉันรออยู่ 
คนเคยรู้ใจคนเคยรู้จัก เธอไปอยู่ไหน เราคงพลัดพรากกัน 

หากเธอกับฉันสวนทางกันในความฝัน 
อยากให้สายตาเราได้จ้องกัน 
โปรดให้เธอบอกฉัน ว่าฉันข้ามเวลาเพื่อมาพบเธอ 

หากเธอกับฉันสวนทางกันในวันนั้น 
ยามที่สายตาเราได้จ้องกัน 
อยากให้เธอบอกฉันว่าเราข้ามเวลาเพื่อมาพบกัน